Motto...

If you can't handle me at my worst, you don't deserve me at my best.

Saturday, May 01, 2010

Siyah ve Erkan

Şu güne kadar iki kişi var hayatımda; Erkan ve Siyah.

Çok garip bu ikisi. İçten içe, en derinden beni ne kadar sevdiklerini bilirim, ama uzaktırlar bana, en azından ben yle hissederim. Dokunmaya, dürtmeye çekinirim. Çok seyrek konuşurum kendimden, yolda görürsem ya da bir şey duymuşsam, ses ederim, cevap gelirse biraz konuşuruz ve biter.

Ama zaman gelir, olmadık bir yerden çıkıverir ikisinden birisi, sanki geceler boyu kafamı kurcalayan şeyleri duymuşçasına, sanki o an yardıma ihtiyacım olduğunu bilircesine, ihtiyacım olmasa da, olmadığına inansam da, bitiverirler birden.

Erkan okulda omzuma dokunuverir, kahve içmeye gideceğim dediğimde yazı tura atar ve daima yanımda biter. Saatlerce o kadar çok şeyden bahsederiz, o kadar çok yeni kapı açar ki önümde, o kadar çok görmediğim şeyi gösterir ki bana, şaşar kalırım.

Siyah ise... Çok alakasız bir yerlerden laf atar, veya direk "Şunu şunu bil, ama şöyle şöyle olduğunu da unutma" der, sözlerini söyler ve gider.

İkisinin de oralarda bir yerde olduğunu, zamanı geldiğinde karşıma çıkacaklarını bilirim, gözlemlerine ve bana anlattıklarına önem veririm, altın değerindedir benim için.

Garip ama güven verici bir bakıma da ^^

Sevgiler.

~ Rose

Bun yazıyı yazma nedenim şu, gene bu oldu =D ^^

No comments: