Motto...

If you can't handle me at my worst, you don't deserve me at my best.

Monday, November 09, 2009

Vedalar

2 gün 2 gece süren yolculuktan sonra Kelebek'in ayakları donmuş topraklara değdi tekrar. Üzerinde en güzel bordo elbisesi giymişti, elinde ise ahşam bir kutu tutuyordu. Üzerinde yapraklar ve güller işliydi kutunun. Bordo bir kurdele ile bağlanmıştı kutu ve kurdelelere sarılmış bir tutan saç vardı kan kırmızı. Yavaş yavaş adımlarını atarak ilerledi buzlu toprakta. Hafif bir çatırtı sesi çıkıyordu her adımında.

S'arrus çok uzakta değildi. Adanın ucundaki yüksek kuledeydi, uçurumun kenarında. Onu orada bulmak şaşırtmadı onu. Son zamanlarda en çok vakit geçirdiği yer orasıydı çünkü.

"S'arrus. . ." dedi kısık bir sesle, ama sessizlik o bile bir çığlık gibi duyuluyordu. "Seni görmek istedim."

Adamın tepki vermesini ya da ona dönmesini beklemeden devam etti.

"Bu kutuyu bir süre önce almıştım. Yaralarımdan vazgeçmemi istediğim gün. Çok kısa bir süre önce de içine bir hançet koymaya karar verdim; böylelikle bir gün bana verdiğin huzuru geri alırsan, yaşama amacımı geri verecektin bana. O gün verecektim sana bu kutuyu o amaçla kullanman için." Gözlerini kutuya çevirdi. Parmakları ahşap kabartmalarda gezdi bir süre.

"Buraya gelirken de bu vardı aklımda aslında. " diye devam etti yüzünde buruk bir gülümsemeyle. "Ama sonra düşündüm ki, benden huzurumu geri almadın ki? Hançere ve yaralara ne gerek var?"

Adama yaklaştı, kutuyu sessizce eline tutuşturdu, ayak parmakuçlarında yükseldi, ellerini adamın soğuk yanaklarına koydu.

"Bana huzurumu ve özgürlüğümü verdiğin için teşekkür ederim. Belki de düşündüğünden fazlasını bana kattığın için de. Hala hayatımın bir parçası olmandan mutluyum. Düş'ün kapıları sana daima açık." duraksadı adamın gözlerine bakarken. Gülümsedi. "Bu, buna bir veda. Seni seviyorum." Sıkıca sarıldı adama, son bir kez öptü onu. Sonra bir kaç adım geri çekildi.

"Üstadım." diyerek başıyla selamladı sonra yüzünde muzip bir gülümsemeyle.

Gözleri uzaklara kaydı. Rüzgar. . . Bu görüntü. . . Bembeyaz.. Ne kadar da huzur vericiydi. . .


---
Bitse bile, bana kazandırdığı çok şey var. Kısacık bir sürede ama çok şey.
~ Rose

Asche & Spencer - The World is an Illusion

No comments: